Ik schrijf niet zoveel over mijn zkh bezoekjes maar gister was ik voor controle bij mn longarts en wat bleek, mn longfunctie was op het peil van zo'n drie jaar geleden. Vorige keer was het ook al iets gestegen maar ja dan denk je nog, och een uitschieter. Maar nu dus weer omhoog en dat zonder extra medicijnen of training of wat dan ook. Dus gewoon uit mezelf, ik was helemaal blij toen ik naar huis ging. YIPPIE, krijg ik toch weer vertrouwen in mn eigen lijf!!
Vandaag heerlijk paardgereden, een lekker scheurritje met M. samen. Haha, we hadden een nieuwe route en dat vinden de dames altijd errugh leuk. Het was wel langs een B-weg waar men 80 km per uur mag maar daar geven onze paardjes gelukkig niets om. Mn nieuwe rijbroek is goedgekeurd, hij zat heerlijk. (ik ben namelijk wat aangekomen dus ik moest een maatje groter ;-))
Cash was wel mee maar die moest tijdens het rijden in de stal blijven, dat is niet echt zijn hobby. Volgens mij zit hij dan bijna de hele tijd te blaffen en als we terugkomen doet hij alsof hij uren opgesloten heeft gezeten. Maar ach, hij mag de hele week iedere dag mee, naar het strand, het bos of de paarden dus echt zielig is hij niet.
dinsdag 29 september 2009
dinsdag 22 september 2009
Vilt en nog eens vilt!!
Gisteravond was J. er weer voor ons wekelijkse viltavondje. We laten elkaar altijd eerst ons werk van de afgelopen week bewonderen. Ik had sjaal gemaakt maar deze laat ik hier pas op 3 oktober zien want ik heb hem speciaal voor de internationale viltdag gemaakt. De opdracht hiervoor is, maak een werkstuk in de kleuren rood/orange/geel.
Een andere sjaal had ik hier nog niet laten zien dus, hier is hij.
Een detail.
En nog wat hoedjes/mutsjes.
Mijn schoonmoeder had me gevraagd voor haar een muts/hoed te vilten in de kleuren blauw en lila, zij is namelijk zelf een jas aan het maken in die kleuren. Ik had een klein stukje stof mee gekregen zodat ik goed kon kijken welke kleuren er mooi bijpassen. Gelukkig had ik precies wat ik zocht en kon ik gisteravond aan het werk gaan.
Hier staat hij te drogen in de zon.
Een andere sjaal had ik hier nog niet laten zien dus, hier is hij.
Een detail.
En nog wat hoedjes/mutsjes.
Mijn schoonmoeder had me gevraagd voor haar een muts/hoed te vilten in de kleuren blauw en lila, zij is namelijk zelf een jas aan het maken in die kleuren. Ik had een klein stukje stof mee gekregen zodat ik goed kon kijken welke kleuren er mooi bijpassen. Gelukkig had ik precies wat ik zocht en kon ik gisteravond aan het werk gaan.
Hier staat hij te drogen in de zon.
donderdag 17 september 2009
Please een beetje regen!!
Hihi, iedereen is blij dat het lekker droog is. Ik ook hoor, ik loop liever met Cash in het zonnetje op het strand. Maar aangezien we dinsdag het achterste weilandje ingezaaid hebben zou het toch wel erg fijn zijn als er zo nu en dan wat druppels zouden vallen. Ik doe een regendansje voor een buitje rond een uur of 10 in de avond en dan nog eens om 6 uur 's morgens.
Zoals het nu is gaan de zaaitjes echt niet ontkiemen.
Tijdens ons ritje vanmorgen ben ik even afgestapt, kon Hrinka even 10 minuutjes smullen van wat hoger gras. In ons weiland is het overal super kort.
Cash bij Jara
De verzamelaar, al z'n spullen in z'n mandje, een krokodil, een haai en een witte poedel die niet meer echt als zodanig te herkennen is.
Zoals het nu is gaan de zaaitjes echt niet ontkiemen.
Tijdens ons ritje vanmorgen ben ik even afgestapt, kon Hrinka even 10 minuutjes smullen van wat hoger gras. In ons weiland is het overal super kort.
Cash bij Jara
De verzamelaar, al z'n spullen in z'n mandje, een krokodil, een haai en een witte poedel die niet meer echt als zodanig te herkennen is.
woensdag 16 september 2009
Weer opgepakt!
In februari was ik met twee vriendinnen naar de handwerkbeurs in Zwolle geweest. Heb daar toen prachtige wol gekocht voor een mooi vest. In maart ben ik ermee begonnen, het is een inbreipatroon op naald 3,5 dus het gaat niet super snel en na het achterpand en 1 voorpand gemaakt te hebben was het eind april en begon het mooie weer. De behoefte aan een lekker warm vest werd minder en het verdween in mn breitas om er van de week pas weer uit te komen.
Ik ben nu bezig aan de eerste mouw, hierna moet ik dus nog 1 mouw en 1 voorpand. Nu zet ik door want ik wil hem natuurlijk nog wel deze winter gaan dragen.
Dit wordt hem:
Hier ben ik nog aan het achterpand bezig.
Ik ben nu bezig aan de eerste mouw, hierna moet ik dus nog 1 mouw en 1 voorpand. Nu zet ik door want ik wil hem natuurlijk nog wel deze winter gaan dragen.
Dit wordt hem:
Hier ben ik nog aan het achterpand bezig.
dinsdag 15 september 2009
Hoe het soms gaat!
Heel verhaal op mn blog over Prinsjesdag gezet maar ik heb er zelf helemaal niets van gezien.
Ik wilde maandag op het strand gaan kijken naar de oefening met de paarden. Maar Cash mag nog niet los op het Noorderstrand dus dan heb ik al niet zo veel zin. Een hond de hele tijd aan de lijn is voor mij geen lol. Daarbij belde P. mij of we samen zouden gaan wandelen, dit betekent, 3 honden dus we zijn uiteindelijk naar Midden-Delftland gegaan. Ook leuk, we gaan dan altijd "off the road" wandelen, je moet dan wel waterdichte schoenen aan hebben want als het maar even heeft geregend is het daar enorm drassig. De honden vonden het geweldig, achter de fazantjes en eendjes aan. Even een stukje zwemmen en baggeren door het riet!!
Vandaag naar de paardjes geweest en even samen met C. het achterweilandje ingezaaid met graszaad. We hadden al meer dan een jaar een zak met zaad liggen dus het werd weleens tijd. Omdat het vandaag zou gaan regenen dachten we dat het nu het geschikte moment zou zijn. Ik ben erg benieuwd of het gras op komt.
(Donderdag ga ik weer, zal ik een foto maken, tenminste als er wat te zien valt)
Van mn pols heb ik geen last meer, gelukkig. Ik heb alweer zitten breien en vanavond heb ik ook weer even zitten vilten. J. was er en het was weer beregezellig. Ik ben begonnen met een klein heuptasje, blauw met bruin van binnen. J. is met een sjaal bezig, zwarte zijde met zwart naaldvilt, wordt volgens mij ook weer prachtig.
Ik wilde maandag op het strand gaan kijken naar de oefening met de paarden. Maar Cash mag nog niet los op het Noorderstrand dus dan heb ik al niet zo veel zin. Een hond de hele tijd aan de lijn is voor mij geen lol. Daarbij belde P. mij of we samen zouden gaan wandelen, dit betekent, 3 honden dus we zijn uiteindelijk naar Midden-Delftland gegaan. Ook leuk, we gaan dan altijd "off the road" wandelen, je moet dan wel waterdichte schoenen aan hebben want als het maar even heeft geregend is het daar enorm drassig. De honden vonden het geweldig, achter de fazantjes en eendjes aan. Even een stukje zwemmen en baggeren door het riet!!
Vandaag naar de paardjes geweest en even samen met C. het achterweilandje ingezaaid met graszaad. We hadden al meer dan een jaar een zak met zaad liggen dus het werd weleens tijd. Omdat het vandaag zou gaan regenen dachten we dat het nu het geschikte moment zou zijn. Ik ben erg benieuwd of het gras op komt.
(Donderdag ga ik weer, zal ik een foto maken, tenminste als er wat te zien valt)
Van mn pols heb ik geen last meer, gelukkig. Ik heb alweer zitten breien en vanavond heb ik ook weer even zitten vilten. J. was er en het was weer beregezellig. Ik ben begonnen met een klein heuptasje, blauw met bruin van binnen. J. is met een sjaal bezig, zwarte zijde met zwart naaldvilt, wordt volgens mij ook weer prachtig.
vrijdag 11 september 2009
Prinsjesdag! Paardendag!
10/09/2009 14:52
Het is alweer bijna zover, de derde dinsdag van september is in aantocht, oftewel: Prinsjesdag. Traditiegetrouw vormt die dag de start voor het nieuwe politieke jaar, maar het is ook de dag waarop de Koningin de troonrede voorleest, heel politiek Den Haag een hoedje op zijn of haar hoofd zet en de minister van Financiën het koffertje aanbiedt met daarin de miljoenennota. Kortom een dag vol ceremonies en traditionele gebruiken. Minder bekend zijn de repetities en ceremonies die vooraf gaan aan deze dag. Daarom brengen wij je op de hoogte van alle extra activiteiten die interessant zijn voor de paardenliefhebber.
Hoewel de start van de activiteiten rondom Prinsjesdag plaats vindt op donderdag 10 september, komen de paarden pas voor het eerst op zaterdag 12 september in actie. Op die dag komt om 14.00 uur de Bereden Brigade van de Koninklijke Marechaussee in actie. De Bereden Brigade, die op Prinsjesdag meerijdt in de koninklijke stoet, geeft met vijftig paarden een oefenshow op het Lange Voorhout. Voor het publiek wordt een tribune geplaatst die tot en met zondag voor de generale repetitie zal blijven staan.
De generale repetitie vindt dus plaats op zondag 13 september om 10.00 uur. De route die de Gouden Koets door Den Haag rijdt, wordt die ochtend geoefend. Deze repetitie wordt uitgevoerd door de Bereden Brigade van de Koninklijke Marechaussee, het Cavalerie Ere-Escorte en het Bereden Ere-Escorte van het Korps Landelijke Politiediensten. De Gouden Koets rijdt niet mee.
Diezelfde dag worden om 13.00 uur op het Binnenhof nieuwe officieren en huzaren van het Cavalerie Ere-Escorte beëdigt. Ook dit alles gebeurd ter paard in aanwezigheid van de Chef Militaire Huis en de Stalmeester van de koningin. In totaal zijn er ruim zestig ruiters aanwezig. Het maximum aantal bezoekers ligt rond de duizend personen. Zorg dus dat je op tijd bent.
Op maandag 14 september is het Noorderstrand van Scheveningen het decor voor een oefening van de Cavalerie Ere-Escorte. Rond 10.00 uur voeren zij hier een traditionele strandoefening uit. Er zijn dan zo’n zestig paarden en ruiters aanwezig.
Een dag later is het dan 15 september en kun je zien of alle oefeningen hun vruchten hebben afgeworpen. Bovendien rijdt de Gouden Koets, met daarin Koningin Beatrix, Prins Willem-Alexander en Prinses Máxima, nu wel mee. Op naar Den Haag dus!
Bron: Horses.nl
Het is alweer bijna zover, de derde dinsdag van september is in aantocht, oftewel: Prinsjesdag. Traditiegetrouw vormt die dag de start voor het nieuwe politieke jaar, maar het is ook de dag waarop de Koningin de troonrede voorleest, heel politiek Den Haag een hoedje op zijn of haar hoofd zet en de minister van Financiën het koffertje aanbiedt met daarin de miljoenennota. Kortom een dag vol ceremonies en traditionele gebruiken. Minder bekend zijn de repetities en ceremonies die vooraf gaan aan deze dag. Daarom brengen wij je op de hoogte van alle extra activiteiten die interessant zijn voor de paardenliefhebber.
Hoewel de start van de activiteiten rondom Prinsjesdag plaats vindt op donderdag 10 september, komen de paarden pas voor het eerst op zaterdag 12 september in actie. Op die dag komt om 14.00 uur de Bereden Brigade van de Koninklijke Marechaussee in actie. De Bereden Brigade, die op Prinsjesdag meerijdt in de koninklijke stoet, geeft met vijftig paarden een oefenshow op het Lange Voorhout. Voor het publiek wordt een tribune geplaatst die tot en met zondag voor de generale repetitie zal blijven staan.
De generale repetitie vindt dus plaats op zondag 13 september om 10.00 uur. De route die de Gouden Koets door Den Haag rijdt, wordt die ochtend geoefend. Deze repetitie wordt uitgevoerd door de Bereden Brigade van de Koninklijke Marechaussee, het Cavalerie Ere-Escorte en het Bereden Ere-Escorte van het Korps Landelijke Politiediensten. De Gouden Koets rijdt niet mee.
Diezelfde dag worden om 13.00 uur op het Binnenhof nieuwe officieren en huzaren van het Cavalerie Ere-Escorte beëdigt. Ook dit alles gebeurd ter paard in aanwezigheid van de Chef Militaire Huis en de Stalmeester van de koningin. In totaal zijn er ruim zestig ruiters aanwezig. Het maximum aantal bezoekers ligt rond de duizend personen. Zorg dus dat je op tijd bent.
Op maandag 14 september is het Noorderstrand van Scheveningen het decor voor een oefening van de Cavalerie Ere-Escorte. Rond 10.00 uur voeren zij hier een traditionele strandoefening uit. Er zijn dan zo’n zestig paarden en ruiters aanwezig.
Een dag later is het dan 15 september en kun je zien of alle oefeningen hun vruchten hebben afgeworpen. Bovendien rijdt de Gouden Koets, met daarin Koningin Beatrix, Prins Willem-Alexander en Prinses Máxima, nu wel mee. Op naar Den Haag dus!
Bron: Horses.nl
woensdag 9 september 2009
Af en toe grrrrr!
Lag ik gister nog heerlijk de hele middag in de zon op het strand met een vriendin vandaag is het een stuk minder. De zomer is toch echt op zn retour.
Gisteravond nog een klein werkstukje gevilt, een hoofdband, zwart met grijze organza reepjes. Is weer erg leuk geworden.
Maar vanmorgen werd ik wakker met een dikke linkerpols en dikke hand en pijn. Kan geen kopje optillen. Of het nu van het vilten komt, ik weet het niet, het lijkt erg op de pijn die ik in juli in mn rechterschouder had. Maar weer aan de pijnstillers en smeren en rustig aan doen. Autorijden gaat weer niet.
Gelukkig was M. thuis en zijn we toch naar het strand geweest voor mn dagelijkse wandeling met Cash. Straks samen boodschappen doen.
Ach, het zal wel weer over gaan!!
Gisteravond nog een klein werkstukje gevilt, een hoofdband, zwart met grijze organza reepjes. Is weer erg leuk geworden.
Maar vanmorgen werd ik wakker met een dikke linkerpols en dikke hand en pijn. Kan geen kopje optillen. Of het nu van het vilten komt, ik weet het niet, het lijkt erg op de pijn die ik in juli in mn rechterschouder had. Maar weer aan de pijnstillers en smeren en rustig aan doen. Autorijden gaat weer niet.
Gelukkig was M. thuis en zijn we toch naar het strand geweest voor mn dagelijkse wandeling met Cash. Straks samen boodschappen doen.
Ach, het zal wel weer over gaan!!
maandag 7 september 2009
Paardenleed
De angst voor regels in de paardenwereld is niet terecht. De wens om een paard te hebben, maakt mensen blind en schaadt welzijn dieren.
Paardenliefhebbers hebben niets te vrezen van paardenwelzijnsregels. Paarden en pony’s vormen een van de (vele) vergeten groepen in het dierenwelzijnsbeleid van de overheid. Gezien de omvang van het dierenleed in deze sector, is dat niet langer te verantwoorden.
Paardrijden kan mooi en leuk zijn.
Maar hoewel de meeste ruiters het beste voor hebben met hun dier, gaat het bedroevend slecht met veel van de bijna half miljoen paarden en pony’s in ons land. Te vaak maakt de wens om een paard te hebben en te berijden veel mensen helaas blind voor de belangen en behoeften van het dier zelf.
Bewegingsvrijheid
Dat begint al met de huisvesting. Paarden zijn echte kuddedieren met een sterke behoefte aan contact met soortgenoten en veel bewegingsvrijheid. Een paard brengt van nature meer dan de helft van de dag door met eten en de daarbij behorende beweging. De manier waarop veel paarden en pony’s worden gehouden in Nederland is het tegenovergestelde daarvan.
De dieren staan het grootste deel van de tijd alleen in een kleine box, waarin ze zich enkel kunnen omdraaien, een stapje voor- en een stapje achteruit kunnen doen en slechts met moeite kunnen gaan liggen. Als ze geluk hebben, zien ze aan de andere kant van de tralies een soortgenootje, maar normaal contact met een ander paard is niet mogelijk. Die eenzame opsluiting is een straf voor zulke sociale dieren. Ze krijgen last van hun gewrichten, kampen met maag- en darmproblemen, vervelen zich en ontwikkelen chronische stress.
Ook het trainen en berijden van paarden is niet probleemloos. Een paard is gebouwd om in een snel tempo lange afstanden te kunnen rennen, niet om een last te dragen. Wanneer je het natuurlijke bewegingspatroon van het paard als uitgangspunt hanteert, kan paardrijden fantastisch zijn. Het kan dus wel, maar dan moet je het dier daar zorgvuldig en verantwoord op voorbereiden: eerst voldoende oefeningen om de spieren en wervels in de rug te versterken voordat je erop gaat zitten.
Desastreus
Die zorgvuldigheid wordt lang niet altijd toegepast en dat heeft desastreuze gevolgen voor het welzijn van de dieren. Veel paarden worden te jong ingezet en te slecht getraind, waardoor ze hun leven lang verkeerd lopen met pijnlijke en chronische blessures tot gevolg. Voor hun tiende levensjaar zijn deze dieren volledig versleten waarna ze als dank voor bewezen diensten op transport worden gezet naar slachterijen in Italië om als paardenrookvlees te eindigen.
Veel paarden worden te jong ingezet en lopen levenslang met blessures
In de sport staat het welzijn van het paard op gespannen voet met ambities en competitie. Bij military, een raceparcours met vaste hindernissen, lopen paarden vaak ernstige blessures op en moeten ze in sommige gevallen zelfs worden afgemaakt. Voor dressuur worden paarden met behulp van pijnlijke methodes vaak in houdingen gedwongen die ze van nature nooit zouden aannemen. Trainingshulpmiddelen worden daarbij ingezet als martelwerktuigen.
Springpaarden krijgen tijdens trainingen metalen palen tegen hun benen geslagen als ze over een hindernis springen, met als doel ze zo veel pijn te bezorgen dat ze de volgende keer hun benen nóg hoger optrekken. Uit angst voor blessures laten de meeste eigenaren hun sportpaarden nooit in de wei – ze zouden zich weleens kunnen blesseren als ze struikelen over een graspol. Lekker vrij rennen met een soortgenoot is er al helemaal niet bij.
Recreatief
Veel van het paardenleed is, zeker in de recreatieve sfeer, onbedoeld. Maar ook al is er geen sprake van opzet, paarden en pony’s verdienen bescherming tegen deze structurele aantasting van hun welzijn. De aanpak van minister Verburg van Landbouw, die vrijwillige afspraken met de sector wil maken, zal niet veel opleveren. Een sector met een miljardenomzet zal niet snel strenge eisen stellen aan zichzelf. De afspraken zijn veel te vrijblijvend.
Daarbij is tweederde van de paardenhouders niet eens aangesloten bij een vakvereniging. Zou een varkensboer die een centje bij wil verdienen door een paar krakkemikkige paardenstallen te verhuren zich laten tegenhouden door de afspraak van een paar maneges en pensionstallen om hun paarden allemaal deugdelijk te huisvesten? En wie houdt de mensen tegen die het schuurtje in de tuin verbouwen omdat hun dochter graag een pony wil? Hoe voorkom je dat onervaren ruiters hun paard stuk rijden als je geen bindende regels hebt die daar paal en perk aan stellen?
Het leed in de paardenwereld is veel paardenliefhebbers een doorn in het oog. Maar tegelijkertijd bestaat er grote angst voor regels. Die angst is onterecht. Normen voor huisvesting, training en het berijden van paarden zullen degenen die het beste voorhebben met hun paard niet raken; die voldoen daar gemakkelijk aan. Maar ze zijn broodnodig om paarden en pony’s te redden uit de handen van degenen die het niet om hun welzijn te doen is.
Esther Ouwehand is Tweede Kamerlid voor de Partij voor de Dieren.
Wantoestanden zijn er natuurlijk overal.
Maar men zou een voorbeeld moeten nemen aan de Ijslanders, zij laten hun jonge paarden 4 jaar lang lekker in de vrije natuur opgroeien. De spieren ontwikkelen zich daardoor op een natuurlijke manier, heuvel op, heuvel af, lekker rennen met zn allen etc. (helaas is het wel zo dat er niet altijd toezicht is, dus als er iets gebeurd dan is het jonge paard aan de goden over geleverd) in de zomer dat hij/zij 4 wordt wordt het paard zadelmak gemaakt. Een aantal weken wordt er dagelijks geoefend. Dan gaat het paardje weer de natuur in en pas in de zomer van zijn/haar 5de levensjaar krijgt het echt de bestemming van rijpaard.
Daarnaast is het zo dat velen eigenaren, ook hier in Nederland en de rest van Europa hun paarden zoveel mogelijk laten lopen in de wei. Als ze op stal staan, staan ze vaak in groepstallen. Jonge paarden gaan meestal ook hier in Nederland tot hun 4de jaar naar een begrazingsgebied.
Voor mij ging er een wereld open nadat ik altijd op maneges had gereden en in contact kwam met de Ijslandse paarden en hun baasjes. (ik ging een ritje maken bij Carla van Nunen op de Breidablik, geweldige fokkerij)
Zelf proberen wij Hrinka en Jara een zo paardsmogelijk leven te geven.
Paardenliefhebbers hebben niets te vrezen van paardenwelzijnsregels. Paarden en pony’s vormen een van de (vele) vergeten groepen in het dierenwelzijnsbeleid van de overheid. Gezien de omvang van het dierenleed in deze sector, is dat niet langer te verantwoorden.
Paardrijden kan mooi en leuk zijn.
Maar hoewel de meeste ruiters het beste voor hebben met hun dier, gaat het bedroevend slecht met veel van de bijna half miljoen paarden en pony’s in ons land. Te vaak maakt de wens om een paard te hebben en te berijden veel mensen helaas blind voor de belangen en behoeften van het dier zelf.
Bewegingsvrijheid
Dat begint al met de huisvesting. Paarden zijn echte kuddedieren met een sterke behoefte aan contact met soortgenoten en veel bewegingsvrijheid. Een paard brengt van nature meer dan de helft van de dag door met eten en de daarbij behorende beweging. De manier waarop veel paarden en pony’s worden gehouden in Nederland is het tegenovergestelde daarvan.
De dieren staan het grootste deel van de tijd alleen in een kleine box, waarin ze zich enkel kunnen omdraaien, een stapje voor- en een stapje achteruit kunnen doen en slechts met moeite kunnen gaan liggen. Als ze geluk hebben, zien ze aan de andere kant van de tralies een soortgenootje, maar normaal contact met een ander paard is niet mogelijk. Die eenzame opsluiting is een straf voor zulke sociale dieren. Ze krijgen last van hun gewrichten, kampen met maag- en darmproblemen, vervelen zich en ontwikkelen chronische stress.
Ook het trainen en berijden van paarden is niet probleemloos. Een paard is gebouwd om in een snel tempo lange afstanden te kunnen rennen, niet om een last te dragen. Wanneer je het natuurlijke bewegingspatroon van het paard als uitgangspunt hanteert, kan paardrijden fantastisch zijn. Het kan dus wel, maar dan moet je het dier daar zorgvuldig en verantwoord op voorbereiden: eerst voldoende oefeningen om de spieren en wervels in de rug te versterken voordat je erop gaat zitten.
Desastreus
Die zorgvuldigheid wordt lang niet altijd toegepast en dat heeft desastreuze gevolgen voor het welzijn van de dieren. Veel paarden worden te jong ingezet en te slecht getraind, waardoor ze hun leven lang verkeerd lopen met pijnlijke en chronische blessures tot gevolg. Voor hun tiende levensjaar zijn deze dieren volledig versleten waarna ze als dank voor bewezen diensten op transport worden gezet naar slachterijen in Italië om als paardenrookvlees te eindigen.
Veel paarden worden te jong ingezet en lopen levenslang met blessures
In de sport staat het welzijn van het paard op gespannen voet met ambities en competitie. Bij military, een raceparcours met vaste hindernissen, lopen paarden vaak ernstige blessures op en moeten ze in sommige gevallen zelfs worden afgemaakt. Voor dressuur worden paarden met behulp van pijnlijke methodes vaak in houdingen gedwongen die ze van nature nooit zouden aannemen. Trainingshulpmiddelen worden daarbij ingezet als martelwerktuigen.
Springpaarden krijgen tijdens trainingen metalen palen tegen hun benen geslagen als ze over een hindernis springen, met als doel ze zo veel pijn te bezorgen dat ze de volgende keer hun benen nóg hoger optrekken. Uit angst voor blessures laten de meeste eigenaren hun sportpaarden nooit in de wei – ze zouden zich weleens kunnen blesseren als ze struikelen over een graspol. Lekker vrij rennen met een soortgenoot is er al helemaal niet bij.
Recreatief
Veel van het paardenleed is, zeker in de recreatieve sfeer, onbedoeld. Maar ook al is er geen sprake van opzet, paarden en pony’s verdienen bescherming tegen deze structurele aantasting van hun welzijn. De aanpak van minister Verburg van Landbouw, die vrijwillige afspraken met de sector wil maken, zal niet veel opleveren. Een sector met een miljardenomzet zal niet snel strenge eisen stellen aan zichzelf. De afspraken zijn veel te vrijblijvend.
Daarbij is tweederde van de paardenhouders niet eens aangesloten bij een vakvereniging. Zou een varkensboer die een centje bij wil verdienen door een paar krakkemikkige paardenstallen te verhuren zich laten tegenhouden door de afspraak van een paar maneges en pensionstallen om hun paarden allemaal deugdelijk te huisvesten? En wie houdt de mensen tegen die het schuurtje in de tuin verbouwen omdat hun dochter graag een pony wil? Hoe voorkom je dat onervaren ruiters hun paard stuk rijden als je geen bindende regels hebt die daar paal en perk aan stellen?
Het leed in de paardenwereld is veel paardenliefhebbers een doorn in het oog. Maar tegelijkertijd bestaat er grote angst voor regels. Die angst is onterecht. Normen voor huisvesting, training en het berijden van paarden zullen degenen die het beste voorhebben met hun paard niet raken; die voldoen daar gemakkelijk aan. Maar ze zijn broodnodig om paarden en pony’s te redden uit de handen van degenen die het niet om hun welzijn te doen is.
Esther Ouwehand is Tweede Kamerlid voor de Partij voor de Dieren.
Wantoestanden zijn er natuurlijk overal.
Maar men zou een voorbeeld moeten nemen aan de Ijslanders, zij laten hun jonge paarden 4 jaar lang lekker in de vrije natuur opgroeien. De spieren ontwikkelen zich daardoor op een natuurlijke manier, heuvel op, heuvel af, lekker rennen met zn allen etc. (helaas is het wel zo dat er niet altijd toezicht is, dus als er iets gebeurd dan is het jonge paard aan de goden over geleverd) in de zomer dat hij/zij 4 wordt wordt het paard zadelmak gemaakt. Een aantal weken wordt er dagelijks geoefend. Dan gaat het paardje weer de natuur in en pas in de zomer van zijn/haar 5de levensjaar krijgt het echt de bestemming van rijpaard.
Daarnaast is het zo dat velen eigenaren, ook hier in Nederland en de rest van Europa hun paarden zoveel mogelijk laten lopen in de wei. Als ze op stal staan, staan ze vaak in groepstallen. Jonge paarden gaan meestal ook hier in Nederland tot hun 4de jaar naar een begrazingsgebied.
Voor mij ging er een wereld open nadat ik altijd op maneges had gereden en in contact kwam met de Ijslandse paarden en hun baasjes. (ik ging een ritje maken bij Carla van Nunen op de Breidablik, geweldige fokkerij)
Zelf proberen wij Hrinka en Jara een zo paardsmogelijk leven te geven.
zaterdag 5 september 2009
Bij de paardjes!
Vanmorgen zijn we naar de paarden geweest. Cash weet altijd precies wat we gaan doen als ik mn rijbroek aan trek. Hij begint dan al te kwispelen en druk om mij heen te lopen. Het zijn zijn grote paardenmeisjes!
We moeten eerst een stuk over de snelweg, dan zit hij rustig achter in en kijkt een beetje naar buiten of gaat liggen. Maar zodra we de snelweg afdraaien en tussen de weilanden en tuinderskassen rijden begint hij druk te piepen.
Eerst alle klussen gedaan, poepscheppen, water aanvullen, stroomdraad nalopen, hooi geven. (voordat we weer naar huis gingen kregen ze nog een schep muesli.)
Vanmorgen heb ik Hrinka gelongeerd, dit had ik eigenlijk nog nooit gedaan waar Cash bij was. Volgens mij heb ik haar al 3 jaar niet gelongeerd. Ze lopen bijna iedere dag een uurtje onder het zadel en daarnaast hebben ze bijna het hele jaar 24 uur weidegang dus is het ook niet echt nodig.
Cash vond het super leuk, zeker toen Hrinka ging draven, hij rende mee aan haar zij!! Hrinka loopt gewoon braaf door al blaft hij en springt hij om haar heen. Het is zo'n braaf paardje.
Met een balletje spelen op het weiland is ook leuk. Lekker in het hooi liggen met je bal is natuurlijk geweldig. Kortom Cash vermaakt zich wel.
Hrinka staat nog in haar exceemdeken, minstens tot eind oktober. Maar toen ik haar even zonder liet lopen gingen de dames elkaar direct staan groomen ;-))
Thuis gekomen was er een verrassing voor Cash, zn vriendin Dune werd gebracht voor 1 nachtje logeren. Morgen gaan we lekker naar het strand met z'n drietjes en op de terugweg breng ik haar dan weer thuis.
Cash heeft honger, hij gaat dan meestal bij z'n bordje liggen maar nu ging hij er met z'n kop op liggen!!
We moeten eerst een stuk over de snelweg, dan zit hij rustig achter in en kijkt een beetje naar buiten of gaat liggen. Maar zodra we de snelweg afdraaien en tussen de weilanden en tuinderskassen rijden begint hij druk te piepen.
Eerst alle klussen gedaan, poepscheppen, water aanvullen, stroomdraad nalopen, hooi geven. (voordat we weer naar huis gingen kregen ze nog een schep muesli.)
Vanmorgen heb ik Hrinka gelongeerd, dit had ik eigenlijk nog nooit gedaan waar Cash bij was. Volgens mij heb ik haar al 3 jaar niet gelongeerd. Ze lopen bijna iedere dag een uurtje onder het zadel en daarnaast hebben ze bijna het hele jaar 24 uur weidegang dus is het ook niet echt nodig.
Cash vond het super leuk, zeker toen Hrinka ging draven, hij rende mee aan haar zij!! Hrinka loopt gewoon braaf door al blaft hij en springt hij om haar heen. Het is zo'n braaf paardje.
Met een balletje spelen op het weiland is ook leuk. Lekker in het hooi liggen met je bal is natuurlijk geweldig. Kortom Cash vermaakt zich wel.
Hrinka staat nog in haar exceemdeken, minstens tot eind oktober. Maar toen ik haar even zonder liet lopen gingen de dames elkaar direct staan groomen ;-))
Thuis gekomen was er een verrassing voor Cash, zn vriendin Dune werd gebracht voor 1 nachtje logeren. Morgen gaan we lekker naar het strand met z'n drietjes en op de terugweg breng ik haar dan weer thuis.
Cash heeft honger, hij gaat dan meestal bij z'n bordje liggen maar nu ging hij er met z'n kop op liggen!!
Abonneren op:
Posts (Atom)