En nu dan in de sneeuw!!

Aangezien de vorst voorlopig nog aanhoudt en de sneeuw dus niet snel zal verdwijnen van het weiland en de paddock, hebben we gistermiddag de ijzers onder de paardjes vandaan laten halen. Ze liepen gelijk een stuk makkelijker. Onder de ijzers zaten nml. enorme ijsballen vast gevroren.

Vorst

Eindelijk na weken van regen en nog eens regen, hebben we nu een beetje nachtvorst. Voor de paardjes is dit fijn want nu mogen ze een paar uurtjes per dag het land op.
Hrinka geniet daar enorm van, even lekker rollen in het gras en een beetje knagen op de sprietjes. Het is meer bezigheidstherapie dan dat ze er echt een maaltijd van afhaalt maar de hooinetten worden rijkelijk gevuld.

Lekker op stap!

Met z'n drieen in de wei wie zijn wij?

Van links naar recht: Fru, Hrinka en Vasir.

Waar ben ik mee bezig!

Op het blogfront is het stil, dit betekent niet dat ik niets uitvoer. Integendeel, ik ben druk en het bloggen schiet er bij in.Van de zomer ben ik gestart met hardlopen, nou ja een soort van sjokken. Ik was in juni dapper begonnen volgens de methode van Evy. http://rennenmetevy.nl/
Met een I-shuffle in mn oor kletst ze me in 10 weken met 3 lessen per week naar een half uur, a 5 km hardlopen.
Helaas gaat het bij mij niet zo snel, van de zomer twee keer een flinke dip qua longen gehad maar vanmorgen heb ik week 5 afgesloten. Op de fiets naar het Scheveningse bos en daar een rondje lopen. Nog niet aan een stuk maar volgens het schema van Evy, wat in week 5 betekent, 4 minuten hardlopen, 2x 5 minuten hardlopen en nogmaals 4 minuten hardlopen met steeds tussendoor 3 minuten wandelen. In totaal dus 18 minuten joggen en 12 minuten  wandelen.
Cash gaat dan mee, aan de fiets weet hij al wat we gaan doen en is dol enthousiast. Ik moet erg oppassen dat hij niet als een speer aan de fiets er vandoor gaat ;)) In het bos aangekomen gaat hij van de lijn en holt hij lekker voor me uit, snuffelt en doet en loopt het rondje wel twee keer door zn gedreutel.
Zijn conditie is dan ook opperbest ;0))

Bij de paarden gaat het ook goed. Hrinka ziet er prima uit al wordt ze wel wat dunner. Ik ben daarom overgestapt op seniorenmuesli, dit is makkelijker te verteren voor een ouder paard dus op deze wijze hoop ik dat ze wat makkelijker haar gewicht vast houdt. Het rijden gaat prima, ik probeer haar 3 keer per week te rijden en een bijrijdster rijdt haar in het weekend ook nog een keer. Zo blijft de oude dame hopelijk fit. Ik ben benieuwd hoe ze het in de wintermaanden gaat doen.
Mijn vriendin heeft 3 weken geleden een nieuwe IJslander gekocht (haar lieve Jara is vorig jaar overleden) het is een ruintje van 9 jaar oud, pikzwart. Officieel heet hij Kvasir maar daar breek je je tong op dus wij noemen hem Vasir. Het is nog echt een knulletje maar echt super leuk. Met zn drietjes hebben ze het prima naar hun zin. Hrinka is wel streng naar het jongere spul, the eye is voldoende om met een boog om haar heen te lopen. Leuk om ze te observeren!!
Helaas nog geen foto's van het drietal. Wel van de twee dames!


Ben ook nog bezig met vilten, er ligt een tas in wording op tafel, deze zal van de week wel afkomen.
Daarnaast ligt er ook een breiwerk op de bank, een heerlijke wintertrui voor mezelf, oranje met kabels.

Cash vindt zo'n breiwerkje heerlijk om op te liggen. Gelukkig is de tijd dat hij het naar zn mand sleepte om er eens heerlijk op te gaan liggen knagen voorbij.

Af en toe ook nog naar het strand en wat huishoudelijke bezigheden en  dan is de week wel weer gevuld.

Hoe bekijk je het gewicht van je paard?

Biggekerke

Gister zijn we met de paardedames naar Zeeland geweest. Bij mananege De IJslander te Biggekerke hebben we een buitenrit gemaakt van 2 uur. Heerlijk over het strand tolten en galopperen en door de vloedlijn heen banjeren. Allemaal super leuke ijslanders om op te rijden. Kortom een heerlijke dag!

Heerlijk

Gisterochtend met Cash en de baas naar de paarden geweest. We zijn een stukje gaan rijden, Cash vond dit helemaal geweldig, met Hrinka mee waar de baas ook nog eens bij was.

 Het gaat gelukkig weer heel goed met mn meisje.

 Ieder voorjaar is het weer een feest om te zien hoe het riet gaat groeien, nog even en het is zo hoog dat je er niet meer overheen kunt kijken. Ons stalletje is dan niet meer te zien vanaf het fietspad.

 Hrinka had ook zin in, we zijn een beetje heen en weer gaan rijden zodat M. foto's kon nemen.

Cash rent heen en weer tussen mij en M.

Weer bijna op stal!!

 Tuinderslaantje.

 Cash moet even netjes zitten en wachten, hij heeft het een beetje koud van het zwemmen!

 Lekker aan de muesli en bix

We houden ons hart vast!

De laatste weken gaat het niet zo goed met Hrinka. Ze loopt niet lekker en heeft al twee keer op ruim een week rust gestaan. Iedere keer denk ik, ja ze loopt wel weer aardig maar dan toch weer niet.

De dame is 24 jaar, een hele leeftijd voor een paardje. Maar goed ik moet er toch nog niet aan denken dat we niet meer op haar kunnen rijden. 

Wat is wijsheid, te lang stil staan is ook niet goed. 

Gelukkig staan ze weer op het weiland en kunnen ze zelf een beetje heen en weer lopen, dat is denk ik wel goed. Ze heeft haar dekentje ook al weer op, beter iets te vroeg dan te laat.

Fru ging vanmorgen op mijn teen staan, oefff, ik was blij dat ik m'n bergschoenen aan had.

Hoezo ontspannen??

Sinds Fru er is heeft ons weiland/paddock/stalgebeuren een grote opknapbeurt gekregen. De man van C. heeft enorm veel werk verzet. Er is een pad gelegd naar de stal, de paddock is voor een derde bestraat en hier en daar zijn handige hekjes en schuiven gemaakt. Voor ons, de mensen is het plezierig omdat we nu bij slecht weer veel minder door de modder hoeven te lopen.

De paarden zelf geven daar niet zo veel om maar de nieuwe laag pumus in de paddock vinden ze toch wel erg lekker. Je kunt er namelijk heerlijk een tukkie op doen. Hrinka gaat er helemaal languit in liggen.

Genieten

Vandaag zelf naar de paardjes geweest. Hoewel het -7 C was op het weiland was het toch super om te zien hoe de dames genieten van dit weer. Overal zie je plekken aangestampt sneeuw waar ze heerlijk hebben gelegen. We voorzien ze van ruime hoeveelheden hooi en ze krijgen natuurlijk ook nog een lekkere bak bix/muesli.

Helaas zit rijden er niet in, ze staan op ijzers en daardoor hebben ze minder grip op de gladdigheid. Tot nu toe gaat het zo op het weiland goed maar als de sneeuw gaat dooien en weer opvriezen krijg je meestal hele gladde ijsplaten en dan moeten we even kijken of het niet veiliger is de ijzers er onderuit te laten halen door de smid.

Cash was natuurlijk ook mee, hij wordt erg vrolijk van de sneeuw en de kou. Eigenlijk moet hij geschoren worden, z'n vacht is een beetje armoedig aan het worden. Ik wacht maar even de vorst af, vind het nu echt te koud voor het mannetje om in z'n blote gatje te lopen.

IJsco's in de sneeuw!

Kreeg net deze foto toegemaild van C. De paardjes hebben het helemaal naar hun zin in de sneeuw. Hrinka is wat steviger dan Fru (we noemen haar Frummel)!! Ze is 15 jaar jonger dan Hrinka en zoekt tijdens het rijden wel af en toe steun bij haar oudere vriendin. Maar ze doet het allemaal super braaf!

Ik heb altijd het idee dat de ijslanders het in deze "koude" veel meer naar hun zin hebben dan de rest van het jaar. Hier zijn ze tenslotte op gefokt, sneeuw, wind en vorst. Ze gaan zelfs lekker liggen in de sneeuw.

Nat begin!!

De eerste 2 weken van het nieuwe jaar waren nat, heel nat. De paardjes staan in de modder, gelukkig is de stal droog en heeft de paddock hogere delen waar ze ook droge voeten kunnen houden. Er is veel gebeurd de laatste weken van december. Nina bleek toch niet geheel te passen binnen ons systeem dus hebben we naar een baasje gezocht die haar kon bieden wat ze nodig heeft, een paar dagen voor de oudejaarsnacht werd ze opgehaald. Hrinka heeft 2 weekjes alleen moeten doorstaan maar dat deed zij manmoedig. Ik ben altijd bang dat ze minder goed zal eten en een terugslag zal krijgen maar dat is gelukkig niet gebeurd.

Gister hebben we een leuke Ijslander genaamd Fru opgehaald, C. heeft haar gekocht. Het is een merrie van 9 jaar en iets lichter qua kleur dan Hrinka. Maar verder lijken ze erg op elkaar. Haha, alleen is wel goed te zien dat Hrinka al een oudere dame is.

Gister hebben we ze even van elkaar gescheiden gehouden dmv een stroomdraadje, wel wat hooi eronder zodat ze samen konden knabbelen.

Vandaag na het rijden wat super ging hebben we ze lekker bij elkaar gezet en dat ging gelijk goed. Worden vast dikke vriendinnen.

Ik hoop dat het nu echt qua paardengebeuren weer rustig in de tent wordt.

Afgelopen weken nog een tas gemaakt, ik geloof dat er nog nooit een tas zo lang in halve toestand op mn tafel heeft gelegen. Kerst en oud en nieuw tussen door. Maar nu dan toch klaar!!

Paarden in de mist

Vanmorgen weer zo heerlijk gereden. Toen ik aankwam stond mijn Hrinkidinkie al gezadeld en al. Mijn groom (lees mijn vriendin M.) is er altijd al iets eerder en vaak heeft ze dan al de klusjes gedaan maar nu was Hrinka zelfs al gezadeld en startklaar, ik kon zo opstijgen ;o))

Ik ging voor het eerst rijden met ook Fenna er bij, zij is een echt groot paard dus ik was benieuwd of Hrinka, de kleinste van de drie, het bij zou kunnen houden. Nou dat ging prima, ze loopt zowiezo wat meer door als ze met andere paarden op stap is.

Cash en Splinter mochten ook mee en hadden weer lol voor 10 met zn tweetjes. Splinter heeft de laatste tijd erg veel lol door de sloten over te steken en dan aan de overkant in de wei mee te gaan rennen en blaffen. Gelukkig heeft hij ook wel weer door hoe hij bij ons terug kan komen.

Max de hond van A. (baasje van Fenna) moest tijdens het rijden in de auto, het is al een oudere heer met heupproblemen dus zo'n ritje zou echt te veel van het goede voor hem zijn.

Hier nog een foto van vorige week, de drie dames in de mist!

Centered riding

We hadden een instructrice gevraagd die middels deze methode les geeft omdat ik nogal last heb van mn rug. Hij is erg stijf en tijdens het rijden heb ik daar erg veel last van, ik kan bv in galop niet echt blijven "kleven" aan het zadel. Meestal ga ik gewoon staan en dat is bij een buitenrit (wat wij eigenlijk alleen maar doen) niet erg maar ik zou zo graag wat soepeler zitten tijdens het rijden.

We hebben ons geconcentreerd op de "blokken stapeling", je lichaam in de goede houding en vooral de ontspannenheid daarbij. Zo moest ik mn been op een andere manier tegen het lijf van Hrinka aanleggen, veel meer vanuit de achterkant naar voren toe neerleggen, zodat het raakvlak groter is. Ik moest ook korter gaan zitten wat ik heel erg wennen vond.

We hebben verschillende oefeningen gedaan. Voelen, wanneer verplaatst het paard haar been. Dus door te voelen moest ik kunnen zeggen welk been er werd op getild. Lastig maar het lukte.

In draf, geheel in verlichte zit, dit verhoogd de balans. En 2 x verlicht, 1x zit etc is ook een oefening om je zit te verbeteren.Ook bij wendingen vanuit je centrum meedraaien en kijken waarheen je wilt. Rijden met een plan.

Kortom te veel om hier te beschrijven. Hrinka en ik waren na een half uur flink aan het eindje. We zijn rustig terug gestapt naar ons plekje waar ze natuurlijk een heerlijke bak bix kreeg. Volgende keer neemt Anouk een grote bal mee waarop ik kan oefenen, ben benieuwd!!

The Four Basics of Centered Riding

• Soft Eyes - Encourage visual and physical awareness, better peripheral vision, and improved “feel.”
• Breathing - Using the diaphragm and breathing correctly for better posture, relaxation, and energy.
• Balance or Building Blocks - Aligns the riders body for improved balance, straightness, and ease of movement.
• Centering - Using the center of balance, movement and control, located deep in the body, gives quiet strength, harmony and power, as in the oriental martial arts.

Nina en Hrinka zijn inmiddels dikke vriendinnen, staan elkaar te kroelen en er wordt niet meer naar elkaar geschopt.

Sinds gisteren hebben we er van een andere vriendin een groot wit paard bij, Fenna. Een heel mooi beest, maar als ze maar naar Hrinka kijkt dan stormt Nina op haar af, t'is haar vriendin en dat wil ze zo houden. Hoe dit zich nu weer gaat ontwikken???? de tijd zal het leren.

En toen was er Nina!!

Vorige week donderdag zijn M. en ik naar een Haflinger gaan kijken.  We hadden begrepen dat het arme beest ook alleen stond (al wat langer, haar maatje was ook overleden) en daar niet echt goed tegen kon. Dus de dames die haar bezaten wilde haar ook graag verkopen aan mensen waar ze weer samen met een paardje kwam te staan.
Wij vonden haar gelijk leuk en hebben haar dan ook direct mee genomen. Haar conditie is heel slecht omdat er al meer dan een half jaar niet op gereden was. Dus langzaam opbouwen met rustige stapritjes is het devies.
Hrinka is erg dubbel, aan de ene kant vind ze het denk ik erg gezellig om er weer een vriendin bij te hebben maar ze verlangt ook wel respect. Gevolg: Nina heeft al een paar flinke klappen gekregen van de oude dame. Een dik voorbeen en hier en daar een wondje is het resultaat.
Gelukkig hebben we de indruk dat het nu na een week  beter gaat tussen de dames.
Volgende probleem is dat Nina als een gek gilt als ik alleen met Hrinka ga rijden en als M. alleen met Nina op pad wil, helaas pindakaas maar dan vertikt ze het om het erf af te gaan. Ze staakt, is met geen mogelijkheid aan te sporen om het erf af te stappen.
Dus we moeten  geduldig, slim en consequent zijn. Gister is M. met C. op Nina aan de hand op stap gegaan, dat ging redelijk alhoewel er veel geduld aan te pas kwam.
Vandaag ben ik op Hrinka gestapt en zou M. 5 minuten later met Nina vertrekken. Nou dat ging niet echt super, halverwege de weg wilde ze niet verder. Ik stond achter het stalletje van de buren te wachten, uiteindelijk ben ik tevoorschijn gestapt met Hrinka en ja hoor ze kwam aan stappen.

Eenmaal bij ons is er niets meer aan de hand. We hebben geoefend door haar voor te laten lopen en dat ik me liet afzakken met Hrinka. Tot een bepaalde afstand stapte ze dan door maar het moest vooral niet te ver zijn want dan stopte ze.  Maar goed het begin is er en we moeten haar vooral het vertrouwen gaan geven dat het leuk is om uitrijden te gaan. (haar vorige baasje had gezegd dat ze eerst vertrouwen moet hebben en dat ze dan alles voor je doet) Dus we gaan er vanuit dat het goed gaat komen!!

Jara

Ruim 10 jaar geleden was ik opzoek naar een zgn "verzorgpaard" en wel een IJslander. Ik had op IJslanders altijd leuke ervaringen gehad en na een aantal jaar niet meer te hebben gereden kriebelde het weer. Advertenties geplaatst en tot mijn verbazing kreeg ik al heel snel een reactie van een dame die haar IJslander in Rijswijk had staan.

Kennismaking was snel geregeld en voor dat ik het wist ging ik 2 a 3 maal per week richting Rijswijk om Jara te verzorgen en te berijden.

Ik vond het super spannend, Jara bleek een zeer betrouwbare maar ook zeer voorwaartse dame te zijn. Trams, groot verkeer, zelfs het oorverdovende geluid van heipalen deerde haar niet.

1x ging ze er met me vandoor omdat een koe aan de overkant van de sloot het wel geinig vond om mee te rennen. Jara schrok en knalde er vandoor in galop. Bij een naderend kruispunt kreeg ik het toch wel wat benauwd en heb haar de bosjes ingestuurd.

Ook het strand op, wat ik nog nooit eerder in mn eentje had gedaan was werelds. Hard galopperen en tolten maar nooit ongecontroleerd. Echt genieten!!

Al snel bleek dat het tussen M. de eigenaresse van Jara en mij ook heel goed klikte. Was het in eerste instantie de bedoeling dat ik voor Jara zou zorgen als zij er juist niet was, al heel snel fietste we met elkaar mee tijdens het rijden omdat het zo gezellig was.

Na een jaar kwam Hrinka te logeren en konden we samen op pad, ieder op een "eigen" IJslander. Hrinka was ook super betrouwbaar en ik vond haar geweldig. Het toeval wilde dat ze tijdens de logeerpartij te koop werd gezet. Tsja die kans krijg je maar 1x in je leven, een paardje wat je twee weken hebt kunnen uitproberen aanschaffen. En zo was het plaatje kompleet. De dames vonden elkaar ook gezellig en werden echte kameraadjes.

Mooie ritten op onze dames volgde, Rijswijkse Voordes, Meijendel (met een pannekoek), Delftse hout, door de sneeuw of over bevroren paadjes, het strand bij Monster (voor een rondje koffieverkeerd) en de laatste jaren het Westland achter Wateringen.

Nu 10 jaar later is het leven voor Jara zwaar, ze heeft pijn aan haar voorbeentjes en ook de achterbenen worden minder. Na een bezoek aan de dierenarts heeft M. met pijn in haar hart besloten dat het genoeg is voor Jara. As vrijdag gaan we haar wegbrengen en mag ze voor eeuwig gaan rusten.

25 jaar is ze, ze heeft heel veel mensen plezier verschaft, mensen die nog nooit paard hadden gereden, kinderen die zaten te glunderen op haar rug, wedstrijdruiters in snelle tolt over de baan geraced (ze is ooit in haar jonge jaren uitgekomen voor Belgie tijdens de WK) en natuurlijk het ultieme maatje voor M.

Voor mij is zij het paard wat mij het vertrouwen heeft gegeven om alleen op stap te durven gaan en uiteindelijk ook een eigen paard te kopen.

Lieve Jaartjepaardje bedankt!!

Stoer!

Ik vind me zelf heel stoer als ik zo op pad ga. Klein stukje over de weg en dan komen we bij een rustig fietspad tussen de weilanden en mag Cash verder lekker los mee lopen.

Lol

Met het balletje in het hooi!

Hrinka lekker aan het grazen in haar zomerjurk.

Rollen in het gras, favoriete bezigheid van Cash.




Heeft hij het naar z'n zin???

Hrinka had twee weken geleden een ontstoken oog, haar nieuwe vliegenkap had waarschijnlijk te strak gezeten. Ze kon haar oog amper open doen. Van de DA kregen we een oogzalfje wat er tweemaal daags in moest. Na 3 dagen was het gelukkig al over.

Ze krijgt ook al een beetje een grijs hoofd. Tsja de jaartjes gaan ook voor een paard tellen, 23 is ze inmiddels.

Eerste sneeuw!

Gisteravond is ook hier in het westen de eerste sneeuw gevallen. Het is maar een dun laagje maar toch. Bij ons in de straat was het vanmorgen al weer bijna overal weg. Bij de paarden op het weiland is het altijd een paar graden kouder dan in de stad dus daar ligt het nog.
Na het voeren en andere stalwerkzaamheden zijn we nog even met de honden gaan wandelen. Lekker door de sneeuw rollebollen.