We houden ons hart vast!

De laatste weken gaat het niet zo goed met Hrinka. Ze loopt niet lekker en heeft al twee keer op ruim een week rust gestaan. Iedere keer denk ik, ja ze loopt wel weer aardig maar dan toch weer niet.

De dame is 24 jaar, een hele leeftijd voor een paardje. Maar goed ik moet er toch nog niet aan denken dat we niet meer op haar kunnen rijden. 

Wat is wijsheid, te lang stil staan is ook niet goed. 

Gelukkig staan ze weer op het weiland en kunnen ze zelf een beetje heen en weer lopen, dat is denk ik wel goed. Ze heeft haar dekentje ook al weer op, beter iets te vroeg dan te laat.

Fru ging vanmorgen op mijn teen staan, oefff, ik was blij dat ik m'n bergschoenen aan had.

ROOD/BLAUW

Toen ik aan deze tas begon was het nog ijzig koud buiten, blauwe bloemen leek me wel toepasselijk. Inmiddels is het voorjaar in aantocht en is het buiten aangenaam. De krokussen en sneeuwklokjes staan al volop in bloei.

Hoezo ontspannen??

Sinds Fru er is heeft ons weiland/paddock/stalgebeuren een grote opknapbeurt gekregen. De man van C. heeft enorm veel werk verzet. Er is een pad gelegd naar de stal, de paddock is voor een derde bestraat en hier en daar zijn handige hekjes en schuiven gemaakt. Voor ons, de mensen is het plezierig omdat we nu bij slecht weer veel minder door de modder hoeven te lopen.

De paarden zelf geven daar niet zo veel om maar de nieuwe laag pumus in de paddock vinden ze toch wel erg lekker. Je kunt er namelijk heerlijk een tukkie op doen. Hrinka gaat er helemaal languit in liggen.