Zo rond m'n 18e bijna 19 leerde ik mn man kennen. Toendertijd waren wij gekleed in jasjes van velours (oude gordijnen) zijde sjaaltjes uit India, witte blouses met kant en geurde we naar patchouli een erg zoet luchtje. Zelf had ik een spijkerbroek voor een groot deel geborduurd, het was een waar kunstwerk. Tot op de dag van vandaag heb ik spijt dat ik deze broek op een gegeven moment toch heb weggegooid. Het borduren ging in fases, steeds weer een stukje verder.
Nu ben ik weer bezig geweest met het borduren van vilt en kwam de broek weer op mn netvlies terug. Ik heb in de oude foto albums zitten zoeken maar een foto van de bewuste spijkerbroek zit er helaas niet tussen.




