Ola!

Vorige week waren M. en ik allebei jarig, om dit te vieren zijn we een paar dagen naar Bilbao geweest. We hadden een prachtig hotel tegenover het Guggenheimmuseum, erg prettig.

De lobby van het hotel.




Vanaf het dakterras waar de ontbijtzaal was kon je zo op het Guggenheimmuseum kijken. De eerste ochtend hebben we heerlijk buiten kunnen ontbijten, de andere dagen moesten we helaas vanwege wat regen binnen zitten.


Het museum is een groot feest, een fantastisch gebouw en de tentoongestelde kunstwerken waren ook heel bijzonder en mooi om te zien.


Er was een overzichtstentoonstelling van Anish Kapoor, echt geweldig! Het is echt een bijzondere ervaring om tussen en voor zijn werken te kunnen lopen. Het kanon werd helaas niet afgeschoten toen wij in het museum waren maar het was al spectaculair om te zien waar de klodders rode vaseline tegen de muur aan waren geknalt. De pigment bergen zijn ook een feest om naar te kijken, zo intens van kleur.
Het gele werk is heel bijzonder, als je de zaal binnen kwam had je het idee dat hij een geel vierkant had geschilderd met daarin een wat donkerder gele cirkel. In werkelijkheid blijkt dit dan een gat in de muur te zijn die echt wel een halve meter of meer diep is. De gele kleur is overal het zelfde maar door het gat raak je helemaal in verwarring!!







Ook was er een zaal met werk van Serra, inmens grote metalen platen die zo gebogen zijn dat ze blijven staan en dat je er tussendoor kunt lopen. Echt spectaculair.


Buiten stonden ook twee beelden van Koons, het bekende puppie, spreek op z'n spaans uit als poeppie en de tulpen. Het puppie was natuurlijk mijn favoriete. Ik miste mijn eigen puppie natuurlijk wel een beetje.

Vilt Kontakt Groep

Ik ben een tijdje geleden lid geworden van de VKG, het leek me leuk om wat meer mensen te leren kennen (in levende lijve) die zich bezig houden met vilten.

De VKG is een groep van viltmakers die zich hebben verenigd om met elkaar ideeën en ervaringen op viltgebied uit te wisselen. Iedereen kan lid worden van de VKG, het is een landelijke vereniging met een aantal regionale groepen die enkele keren per jaar een regionale of landelijke bijeenkomst organiseren. De VKG geeft ook een contactblad uit hetgeen twee maal per jaar verschijnt en waarin iedereen zijn informatie en mededelingen kan geven.

Morgen wordt er een regiobijeenkomst gehouden voor de regio Zuid Holland en daar ga ik naar toe. Het is voor mij de eerste keer dat ik naar de groep toe ga dus ik ben erg benieuwd. Het thema is bloemen/natuur, vind het zelf wel een thema waar ik iets mee kan ;-))

Het resultaat van een dagje stoeien met wol!!

Regeren is voor uit zien!!

Een paar jaar geleden werden wij midden in de zomer gebeld door de man die voor ons hout zorgt (voor de houtkachel). Ja mevrouw zei hij, "regeren is voor uit zien" dus wilt u al wat hout bestellen dan heeft u dat alvast maar in huis. Hij dacht ook, straks gaan al mn klanten in oktober bestellen en dan rij ik me drie slagen in de rondte!! Wij hebben toen braaf een paar kuub besteld en hadden dus mooi droog hout liggen toen de winter aan kwam.
Met dit idee in m'n achterhoofd heb ik gisteravond en vandaag gewerkt aan een paar vingerloze handschoenen. Erg grappig om te maken en ze zitten ook nog lekker.

Herfst??

Vanmorgen was het weer bar en boos, harde wind en regen. Ik had zoals iedere donderdagochtend met M. afgesproken bij de paarden. Ik dacht nog dat wordt voeren en weer naar huis maar M. had daar blijkbaar andere ideeen over! Toen ik aan kwam om half 10 stonden de meiden namelijk al gezadeld klaar. Dus ik moest er aan geloven. Cash natuurlijk helemaal blij want hij mocht mee met rijden. Samen met Splinter, M. houdt de beide honden het eerste stuk over de weg aan de lijn terwijl ze op Jara zit. Taf lady, zelf durf ik dat niet.

Als we bij ons achter op het fietspad zijn mogen ze dan allebei los en dat is feest. Splinter en Cash zijn namelijk grote vrienden en doen samen allemaal "jongensdingen". Rennen en springen, dollen met elkaar, lekker ergens doorheen rollen. Wat de een doet doet de ander ook. Splinter dook ook nog een sloot in waar hij niet zelf uit kon komen, hij liet dit door hard te blaffen aan ons weten. Tja, wij afstijgen en M. Splinter uit het water getrokken, ik de paarden vasthouden. Toen ik weer opsteeg had Hrinka het idee om naar huis te gaan en moest ik even (ze kan dan heel irritant doen) optreden, ik ben niet zo'n held dus dan heb ik gelijk even de bibbers. M. helpt me altijd door zo'n situatie heen door lekker te kletsen en me aan het lachen te maken. Nu begon zij met het mij wel bekende lied: Boven op de bergen lielelielelieeee, daar wonen kleine dwergen lielelielelie. Tja dan kan je me weg dragen van het lachen en is de spanning eraf. Hrinka gewoon weer braaf natuurlijk!!
Lekker nat kwamen we een klein uurtje later weer terug op het weiland waar de honden nog even lekker gingen dollen samen.


Omdat het weer kouder wordt ben ik met hoedjes aan het experimenteren. Leuk om te doen en niet zo arbeidsintensief als een tas. Deze heb ik gistermiddag en vandaag zitten maken.

Bloemen en nog eens bloemen

Ik probeer af en toe een ander model tas uit. Een tas met een grote flap zat al een tijdje in mn hoofd. Achter de flap moest dan een verrassing zitten!!! Hier is het resultaat.

Suikerspin!

Suikerspinnen zijn een lange tijd mijn favoriete snoepgoed geweest. Helaas, het snoepen ervan is niet echt handig aangezien ik een aantal jaren geleden diabetes heb ontwikkeld. Deze tas doet me zo denken aan die overheerlijke roze dotten zoet suikergoed!!

Aubergine

Zelf ben ik niet zo dol op aubergine's, geef mij maar een lekker courgette bv door een pasta met roomsaus en kip. Maar de kleur aubergine vind ik fantastisch.
Deze tas is in deze donker paarse kleur gemaakt, de binnenkant is van het soort groen wat je flessengroen zou kunnen noemen.



Dit blijft toch mn favoriete model tas. Hij is handzaam en toch kun je al je spulletjes er in kwijt.

Overheerlijk!!

De taart was echt heeeeerlijk, wel erg machtig, zeker voor herhaling vatbaar. Hij moest alleen mee naar Delft, waar we een feestje hadden. Het was nog een hele kunst om hem heel over te krijgen maar dat is gelukt.


Dit kleine lieve tasje wordt verloot door Irene, zij heeft ook een blog namelijk:
www.kreatelier-irene.blogspot.com
Hoe het allemaal in zn werk gaat kun je bij haar lezen.

Amerikaanse chocoladetaart

Ik ben niet zo'n koekebakker maar ik ga straks deze taart maken:

Bereidingstijd:
Langer dan 1 uur
Keuken: Amerikaanse keuken
Smaak: Zoet
Techniek: Bakken in oven
Soort gerecht: Feestmaaltijd


Ingrediënten voor 12 personen
200 g boter
3 repen pure chocolade (van 100 gram)
1 reep melkchocolade (100 gram)
4 eieren
200 g donkere basterdsuiker
150 g zelfrijzend bakmeel
3 bakjes pecannoten (a 80 g) of 200 g walnoten
125 ml slagroom


Hulpmiddelen
Bakpapier, bakvorm of lage ovenschaal (rond, vierkant of rechthoekig, inhoud 2 liter)

Bereidingswijze
Taart bakken: Verwarm de oven voor op 175 C en haal het rooster eruit. Snijd de boter in blokjes en doe ze in een steelpan met dikke bodem. Breek 200 gram pure chocolade en de reep melkchocolade boven de pan in stukjes. Zet de pan op het allerkleinste pitje van het fornuis en laat de chocolade en boter heel zachtjes smelten. Roer er regelmatig in.

Neem de pan van het vuur en laat de chocoladeboter nog even afkoelen.
Breek de eieren boven een beslagkom en klop ze met een garde of mixer los. Meng er de basterdsuiker en 1/2 theelepel zout door. Roer ook de chocoladeboter erdoor. Doe het bakmeel boven de beslagkom in een zeef en schud die heen en weer. Schep het bakmeel met een lepel of spatel losjes door het chocolademengsel.




Bewaar 12 mooie noten als garnering en breek de rest boven het beslag in stukjes. Schep ze erdoor.
Leg een vel bakpapier in de bakvorm, zodat bodem en wand bedekt zijn (bakvorm invetten met boter en bestrooien met bloem kan ook). Schep het chocoladebeslag op het bakpapier en strijk de bovenkant glad. Trek ovenwanten aan en schuif het rooster in het midden van de oven.
Zet de bakvorm erop en bak de taart ongeveer 30 minuten (de bovenkant is dan stevig, maar vanbinnen blijft de taart een beetje vochtig). Haal de bakvorm met ovenwanten aan uit de oven en laat de taart een uur afkoelen.

Taart glazuren: Til de koude taart aan het bakpapier uit de vorm en keer hem voorzichtig om op een schaal. Trek het bakpapier eraf. Verbrokkel de laatste reep chocolade boven een steelpan met dikke bodem. Schenk de slagroom erbij en laat de chocolade terwijl je roert op heel laag vuur smelten.

Laat even afkoelen en schenk de gesmolten chocolade in een dun straaltje over de taart, zodat de bovenkant en zijkanten er helemaal mee bedekt worden. Strijk het glazuur als het nodig is met een spatel verder uit. Versier de taart met de bewaarde noten en andere versiersels.

Zet de taart in de koelkast zodat het glazuur hard kan worden.

Mooi!!

Af en toe neem ik mn fototoestel mee als ik ga wandelen met Cash. Soms heb je dan van die foto's die toch aardig gelukt zijn ;-))

Nat!!

Vanmorgen had ik met P. afgesproken om met de honden te wandelen. Dapper als we zijn, gingen we in de stromende regen naar Midden-Delftland. Het begin van de wandeling bleef het nog droog maar we waren nog niet op de helft of de regen kwam met bakken uit de lucht vallen. Helaas, ondanks de regenjacks werden we kletsnat. Voor de honden maakt het niet uit een bui meer of minder want ze duiken toch het wel het water in.
Cash werd nog even belaagd door Dune en Soeza. Hij laat zich dan express op zn rug vallen en de meiden pakken hem dan zogenaamd. Dune bij zn nekkie en Soeza bij zn blote buik. Dit is een vast recept. Het ging hem echter iets te ruw bij zn pielemuis en hij stormde op Dune af terwijl Soeza de dader was. Snel had hij door dat het niet Dune was die hem wat te hardsnuitig in zn buik had gepakt, dus gaf hij haar maar een paar ferme likken over haar snuit. Even later liepen ze alle drie weer zij aan zij door het hoge gras te hobbelen.
Thuis aangekomen krijgen de honden altijd wat lekkers en gaan wij aan de koffie. (wel snel even een droge broek aan gedaan want die was zijknat)

Vanmiddag een tasje afgemaakt die ik al voor het weekend gelegd en ingesopt had.

Edelweiss

Van m'n lieve vriendin G. kreeg ik van de week een envelopje met wat foto's van de edelweiss. Nogmaals bedankt lieve G. Ik heb ze gescand en hier zijn ze tadaaaah!! Zo mooi bloemke ;-))

Koude voeten??

Het is al weer een tijdje slecht weer in Nederland, niks geen augustuszonnetje maar regen en wind. De teenslippers zijn al regelmatig vervangen door dichte sloffen, helaas een paar oude saaie dingen.
Dus ik vond het tijd om een paar sloffen te gaan vilten. Nog nooit zelf gedaan, wel zo zijdelings ooit gezien tijdens een cursus bij 't Narrenschip. Ik heb nog wat zitten googlen voor meer informatie en toen ben ik aan de slag gegaan.

Mal getekend: mn voet om getrokken met een pen op een stuk papier, de lengte en de breedte op 3 plaatsen verlengd/verbreedt met 1/3. De lengte van mn voet was 28 cm ; 3 = ongeveer 9. Wordt dus 28 + 9 = 37 cm en zo ook de breedte dus berekend. Mal gemaakt van bubbelplastic.
Per slof heb ik 100 gram Bergschaapwol gebruikt, deze heb ik in 4 porties verdeeld, 2 x 25 gram roze en 2 x 25 gram aubergine. Hiermee kun je dan zowel de bovenkant als de onderkant van de mal netjes beleggen.
Op de mal natuurlijk eerst wat versiering aan gebracht, haha, bloementjes natuurlijk en daar na de mal inclusief versiering belegd met de wol. ( rondom helemaal inpakken) De tweede slof in spiegelbeeld gelegd en het zelfde procede laten volgen.
(helaas niet van alle stappen foto's gemaakt)


En dan is het soppen geblazen, steeds maar weer omdraaien en vooral doorgaan. Een slof moet heel stevig worden dus je vilt echt heel lang door.
Toen alle wol echt heel strak om de mal zat heb ik een naadje in de lengte van de slof geknipt van zo'n 6 cm, een stuk vanaf de hiel ( zo'n 5 cm) tot halverwege de slof. (dit moet aan de bovenkant van de slof, dus waar ik de bloementjes had gelegd) Hand erin en weer soppen en vilten. Mal eruit, slof keren en dan weer door vilten. Uiteindelijk krimpt het geheel best snel. Toen hij nog zo'n 3 a 4 cm te groot was ben ik in de badkamer gaan zitten en heb ik de sloffen om mn voet af gevilt.

Je krijgt zo een perfecte pasvorm!!


Als ze echt helemaal droog zijn gaat M. er nog een laag latex voor me op zetten. Dit is een soort rubber waardoor de zool stroef wordt en een beetje waterdicht.

Wollfabrik en zo!

Afgelopen maandag zijn J. en ik naar de Wollfabrik te Monchengladbach in Duitsland geweest. Normaal doen we onze bestellingen via internet maar omdat het net over de grens is dachten we, we gaan er samen naar toe. Het leek ons wel eens leuk om de schappen vol met wol eens in het echt te zien.
We vertrokken rond half 10, onderweg nog een kopje koffie gedronken, het was 2,5 uur rijden en dat klopte aardig want we kwamen om 12 uur aan. Aan onze verwachtingen werd wel voldaan, de meest mooie kleuren wol was uitgestald. Als je meer dan 2 ons per kleur wilde dan moest je dat zeggen want dan werd het achter gepakt. Nou dat wilde wij dus wij allebei een lijstje gemaakt en dat werd dan voor ons gehaald. We hebben allebei een mansgrote zak met wol gekocht, we kunnen voorlopig weer een jaar vooruit. Eerlijk gezegd vonden we het personeel niet echt heel vriendelijk, of het nu kwam doordat het weer de eerste dag na hun vakantie was??

Toen we de idioot grote zakken in de auto hadden gepropt hebben we het Centrum nog bezocht, lekker broodje gegeten en even rond gelopen. Rond een uur of half 4 zijn weer richting huis gegaan. Moe maar met een mooie buit kwam ik thuis.
De nieuwe wol moest natuurlijk weer opgeborgen worden, gevolg was dat ik dinsdag al mn bakken opnieuw heb ingedeeld. Op kleur en materiaal gesorteerd. Het paste allemaal maar net.
De rest van de week ben ik bezig geweest met een nieuwe tas, zwart met groen en Edelweisjes erop. Ik had het idee om een flinke tas te maken die ik mee zou kunnen nemen als handbagage als ik in oktober naar Turkije ga. Maar uiteindelijk vind ik hem voor mezelf toch te groot.

Stokken uit de kast!

Vanmorgen maar weer eens met de stokken gelopen. Twee jaar geleden zat ik op een Nordic Walking Club en liep iedere vrijdag onderleiding van een trainer. Minstens 1 andere dag liep ik dan ook nog met de stokken op het strand met Cash. Het is toch een grotere inspanning dan gewoon wandelen. A, je loopt gewoon harder en je gebruikt ook je armen als stuwmiddel en B. je stopt minder snel om een praatje te maken of naar de honden te kijken. Kortom je bent gewoon echt een uur achter elkaar aan het lopen.
Maar goed op een gegeven moment komt de klad er in. Een keer verhindert, een keer heel slecht weer en voor je het weet hangen je stokken aan de wilgen.
Maar vanmorgen had ik opeens de spirit en gooide ze in de auto. Het was weer heerlijk op het strand, wel aardig wat toeristen maar echt goed wandelweer.
Cash vindt het wat minder leuk omdat ik dan minder aandacht voor hem heb. Haha hij komt niets te kort hoor.
Kortom de stokken zijn weer verhuisd van de kast naar de achterbak van de auto en ik zal ze weer wat regelmatiger mee het strand opnemen.

Mijn laatste productie. Een donkerblauwe tas met veel bloemen.