Hieperdepiep!!

Vandaag is Cash zn vriendin Dune 10 jaar geworden. Een hele leeftijd voor deze dame, zeker als je bedenkt dat zij aan een stollingsziekte lijdt. Haar baasjes hebben altijd gezegd, Dune krijgt een normaal leven, gewoon los in het bos of op het strand en als er dan iets gebeurt is het heel heel erg jammer maar dan heeft ze wel een leuk leven gehad.
In al die jaren zijn er wel eens incidenten geweest! Zo heeft ze tijdens een logeerpartij bij ons weleens op haar wang gebeten terwijl ze op een lekker botje lag te kauwen. Ja en dat bloed dan als een rund, paniek!! Een ijsklontje helpt dan gelukkig toch.
En nu dus 10 jaar, ze heeft wel wat last van haar achterheupen maar ze doet het allemaal nog erg goed.

Dan Cash, die heeft afgelopen dinsdag echt pech gehad. We waren naar de paarden en zijn wezen rijden, Cash en Splinter mochten mee tijdens het ritje, dikke pret dus. Helaas op de terugweg, echt de laatste 50 meter nog te gaan, ging Jara met haar voorhoef op Cash zn voorpootje staan. Gillen natuurlijk en bloeden, wij schrokken ons rot. Gelukkig waren we bijna bij ons erf. Pootje goed afgespoeld onder de koude kraan en eigenlijk konden we niet echt veel ontdekken. Het leek erop dat zn eigen teennagel z'n teenkussentje had geschampt. Het bloeden stopte al snel. Het is niet dik geworden en we mogen er ook gewoon aan komen, inknijpen etc . Afgelopen dagen alleen maar kleine wandelingetjes aan de lijn gedaan, al hinkend. Vandaag gaat het gelukkig echt veel beter en hinkt hij al bijna niet meer. Pfff, gelukkig want ik moet er niet aan denken dat hij echt blijvend letsel zou hebben.

Herplaatser lagotto teefje

Lief en mooi (gesteriliseerd ) wit bruin Lagotto teefje, zoekt een ander onderkomen

Helaas door ziekte van de eigenaar naar de fokster terug gebracht.
Ze is acht jaar en gezond van lijf en leden.
Zou op zijn plaatst zijn bij gepensioneerde ,die graag aan de wandel gaat.
U kunt nog jaren plezier aan en met het hondje beleven.
Mocht u belangstelling hebben kijk dan op de site van de lagotto club. www.lagottoclub.nl
en daar bij herplaatser.

Spraakverwarring!

Iemand die al een Edelweistas van mij heeft vroeg mij een zelfde soort tas te maken maar dan in creme/taupe. Dus ik aan de slag, de kleuren had ik in huis dus dat was geen probleem. Vind hem zelf wel goed geslaagd, de edelweisjes zijn lekker groot en de kleuren komen mooi uit op de Russische kamelenhaarwol.
Maar wat blijkt de dame wilde juist een neutrale tas, dus zonder bloemen en frutsels. Haha dus niet deze.

Rustig aan!!

De laatste week niet zo veel bijzonders gedaan, beetje lopen met Cash af en toe naar de paarden kortom niet echt schokkende zaken om te melden. Een weekje vilten in Turkije hakt er toch aardig in dus even op de rem!
Vanmorgen wezen paardrijden, volgens de buienradar zouden we het net halen (een droog ritje). Tijdens het opzadelen moesten we al gaan schuilen want er kwam een plensbui over. Paardjes met hun kont in de wind en wij in de stal. Na 5 minuten brak de zon weer door dus wij verder poetsen en opgezadeld. Heerlijk ritje bij ons om de weilanden heen en ja, helaas nog een stortbui onderweg. Zeiknat maar ach, daarna was het weer droog.
Hrinka wordt af en toe bereden door een nichtje van een van onze bijrijdsters. Het meisje is een jaar of 12 en gaat bij een dichtbijgelegen pensionstal soms naar de ponyles met haar. Tot mijn verbazing kreeg ik deze foto toegestuurd. Mijn oude dame nog helemaal in de sport!! Erg leuk om te zien maar ik hou mn hart ook wel een beetje vast. 23 jaar en dan doen alsof je een jonge merrie bent. Stiekum ben ik natuurlijk erg trots op mijn IJslandse paardje.

Viltwerk

Als eerste heeft iedereen een paar sloffen gemaakt. Op deze manier konden we goed zien wat iedereen in zn mars had. Er waren mensen bij die nog nooit met een mal hadden gewerkt en er waren dames die dit al vaker hadden gedaan.

In het dorpje Guzelcamli was een heerlijke bakkerij, zij verkochten heerlijke bakklava maar ook echte taartjes.


Na de sloffen begon het echte werk. Ik heb een jurkje van zelf geverfde chiffonzijde en merinowol gemaakt.


Bij het jurkje heb ik nog een hoed gemaakt die je op heel verschillende manieren op je hoofd kan zetten dmv vouwen en modelleren. Ook kan hij binnenste buiten worden gedragen.

Als laatste heb ik een heupgordel gemaakt van pongezijde en merinowol.

Vilten onder de olijven!!

Afgelopen week ben ik in Turkije een week wezen vilten onder begeleiding van Ans Kok. Deze viltkunstenares heeft een enorme kennis wat betreft het vilten en het was dan ook een genot om een week lang van haar kennis te kunnen profiteren.
Er werd van alles gemaakt omdat het niet een vastomlijnde cursus was maar een "werkplaats", er waren allemaal dames die min of meer gevorderd waren en Ans liep rond om ons tips en trucs te vertellen en te showen.
Ik heb een paar sloffen gemaakt, dat heeft bijna iedereen gedaan, een jurkje, een hoed en een soort heupgordel. Foto's volgen nog.
Naast het vilten hebben we de grote markt bezocht en een viltwerkplaats van Tires. Ik heb maar 1 keer een uurtje aan het strand gelegen, we waren allemaal zo fanatiek met het vilt bezig.

Hoe zo mooi!!

Ola!

Vorige week waren M. en ik allebei jarig, om dit te vieren zijn we een paar dagen naar Bilbao geweest. We hadden een prachtig hotel tegenover het Guggenheimmuseum, erg prettig.

De lobby van het hotel.




Vanaf het dakterras waar de ontbijtzaal was kon je zo op het Guggenheimmuseum kijken. De eerste ochtend hebben we heerlijk buiten kunnen ontbijten, de andere dagen moesten we helaas vanwege wat regen binnen zitten.


Het museum is een groot feest, een fantastisch gebouw en de tentoongestelde kunstwerken waren ook heel bijzonder en mooi om te zien.


Er was een overzichtstentoonstelling van Anish Kapoor, echt geweldig! Het is echt een bijzondere ervaring om tussen en voor zijn werken te kunnen lopen. Het kanon werd helaas niet afgeschoten toen wij in het museum waren maar het was al spectaculair om te zien waar de klodders rode vaseline tegen de muur aan waren geknalt. De pigment bergen zijn ook een feest om naar te kijken, zo intens van kleur.
Het gele werk is heel bijzonder, als je de zaal binnen kwam had je het idee dat hij een geel vierkant had geschilderd met daarin een wat donkerder gele cirkel. In werkelijkheid blijkt dit dan een gat in de muur te zijn die echt wel een halve meter of meer diep is. De gele kleur is overal het zelfde maar door het gat raak je helemaal in verwarring!!







Ook was er een zaal met werk van Serra, inmens grote metalen platen die zo gebogen zijn dat ze blijven staan en dat je er tussendoor kunt lopen. Echt spectaculair.


Buiten stonden ook twee beelden van Koons, het bekende puppie, spreek op z'n spaans uit als poeppie en de tulpen. Het puppie was natuurlijk mijn favoriete. Ik miste mijn eigen puppie natuurlijk wel een beetje.

Vilt Kontakt Groep

Ik ben een tijdje geleden lid geworden van de VKG, het leek me leuk om wat meer mensen te leren kennen (in levende lijve) die zich bezig houden met vilten.

De VKG is een groep van viltmakers die zich hebben verenigd om met elkaar ideeën en ervaringen op viltgebied uit te wisselen. Iedereen kan lid worden van de VKG, het is een landelijke vereniging met een aantal regionale groepen die enkele keren per jaar een regionale of landelijke bijeenkomst organiseren. De VKG geeft ook een contactblad uit hetgeen twee maal per jaar verschijnt en waarin iedereen zijn informatie en mededelingen kan geven.

Morgen wordt er een regiobijeenkomst gehouden voor de regio Zuid Holland en daar ga ik naar toe. Het is voor mij de eerste keer dat ik naar de groep toe ga dus ik ben erg benieuwd. Het thema is bloemen/natuur, vind het zelf wel een thema waar ik iets mee kan ;-))

Het resultaat van een dagje stoeien met wol!!

Regeren is voor uit zien!!

Een paar jaar geleden werden wij midden in de zomer gebeld door de man die voor ons hout zorgt (voor de houtkachel). Ja mevrouw zei hij, "regeren is voor uit zien" dus wilt u al wat hout bestellen dan heeft u dat alvast maar in huis. Hij dacht ook, straks gaan al mn klanten in oktober bestellen en dan rij ik me drie slagen in de rondte!! Wij hebben toen braaf een paar kuub besteld en hadden dus mooi droog hout liggen toen de winter aan kwam.
Met dit idee in m'n achterhoofd heb ik gisteravond en vandaag gewerkt aan een paar vingerloze handschoenen. Erg grappig om te maken en ze zitten ook nog lekker.

Herfst??

Vanmorgen was het weer bar en boos, harde wind en regen. Ik had zoals iedere donderdagochtend met M. afgesproken bij de paarden. Ik dacht nog dat wordt voeren en weer naar huis maar M. had daar blijkbaar andere ideeen over! Toen ik aan kwam om half 10 stonden de meiden namelijk al gezadeld klaar. Dus ik moest er aan geloven. Cash natuurlijk helemaal blij want hij mocht mee met rijden. Samen met Splinter, M. houdt de beide honden het eerste stuk over de weg aan de lijn terwijl ze op Jara zit. Taf lady, zelf durf ik dat niet.

Als we bij ons achter op het fietspad zijn mogen ze dan allebei los en dat is feest. Splinter en Cash zijn namelijk grote vrienden en doen samen allemaal "jongensdingen". Rennen en springen, dollen met elkaar, lekker ergens doorheen rollen. Wat de een doet doet de ander ook. Splinter dook ook nog een sloot in waar hij niet zelf uit kon komen, hij liet dit door hard te blaffen aan ons weten. Tja, wij afstijgen en M. Splinter uit het water getrokken, ik de paarden vasthouden. Toen ik weer opsteeg had Hrinka het idee om naar huis te gaan en moest ik even (ze kan dan heel irritant doen) optreden, ik ben niet zo'n held dus dan heb ik gelijk even de bibbers. M. helpt me altijd door zo'n situatie heen door lekker te kletsen en me aan het lachen te maken. Nu begon zij met het mij wel bekende lied: Boven op de bergen lielelielelieeee, daar wonen kleine dwergen lielelielelie. Tja dan kan je me weg dragen van het lachen en is de spanning eraf. Hrinka gewoon weer braaf natuurlijk!!
Lekker nat kwamen we een klein uurtje later weer terug op het weiland waar de honden nog even lekker gingen dollen samen.


Omdat het weer kouder wordt ben ik met hoedjes aan het experimenteren. Leuk om te doen en niet zo arbeidsintensief als een tas. Deze heb ik gistermiddag en vandaag zitten maken.

Bloemen en nog eens bloemen

Ik probeer af en toe een ander model tas uit. Een tas met een grote flap zat al een tijdje in mn hoofd. Achter de flap moest dan een verrassing zitten!!! Hier is het resultaat.

Suikerspin!

Suikerspinnen zijn een lange tijd mijn favoriete snoepgoed geweest. Helaas, het snoepen ervan is niet echt handig aangezien ik een aantal jaren geleden diabetes heb ontwikkeld. Deze tas doet me zo denken aan die overheerlijke roze dotten zoet suikergoed!!

Aubergine

Zelf ben ik niet zo dol op aubergine's, geef mij maar een lekker courgette bv door een pasta met roomsaus en kip. Maar de kleur aubergine vind ik fantastisch.
Deze tas is in deze donker paarse kleur gemaakt, de binnenkant is van het soort groen wat je flessengroen zou kunnen noemen.



Dit blijft toch mn favoriete model tas. Hij is handzaam en toch kun je al je spulletjes er in kwijt.

Overheerlijk!!

De taart was echt heeeeerlijk, wel erg machtig, zeker voor herhaling vatbaar. Hij moest alleen mee naar Delft, waar we een feestje hadden. Het was nog een hele kunst om hem heel over te krijgen maar dat is gelukt.


Dit kleine lieve tasje wordt verloot door Irene, zij heeft ook een blog namelijk:
www.kreatelier-irene.blogspot.com
Hoe het allemaal in zn werk gaat kun je bij haar lezen.

Amerikaanse chocoladetaart

Ik ben niet zo'n koekebakker maar ik ga straks deze taart maken:

Bereidingstijd:
Langer dan 1 uur
Keuken: Amerikaanse keuken
Smaak: Zoet
Techniek: Bakken in oven
Soort gerecht: Feestmaaltijd


Ingrediënten voor 12 personen
200 g boter
3 repen pure chocolade (van 100 gram)
1 reep melkchocolade (100 gram)
4 eieren
200 g donkere basterdsuiker
150 g zelfrijzend bakmeel
3 bakjes pecannoten (a 80 g) of 200 g walnoten
125 ml slagroom


Hulpmiddelen
Bakpapier, bakvorm of lage ovenschaal (rond, vierkant of rechthoekig, inhoud 2 liter)

Bereidingswijze
Taart bakken: Verwarm de oven voor op 175 C en haal het rooster eruit. Snijd de boter in blokjes en doe ze in een steelpan met dikke bodem. Breek 200 gram pure chocolade en de reep melkchocolade boven de pan in stukjes. Zet de pan op het allerkleinste pitje van het fornuis en laat de chocolade en boter heel zachtjes smelten. Roer er regelmatig in.

Neem de pan van het vuur en laat de chocoladeboter nog even afkoelen.
Breek de eieren boven een beslagkom en klop ze met een garde of mixer los. Meng er de basterdsuiker en 1/2 theelepel zout door. Roer ook de chocoladeboter erdoor. Doe het bakmeel boven de beslagkom in een zeef en schud die heen en weer. Schep het bakmeel met een lepel of spatel losjes door het chocolademengsel.




Bewaar 12 mooie noten als garnering en breek de rest boven het beslag in stukjes. Schep ze erdoor.
Leg een vel bakpapier in de bakvorm, zodat bodem en wand bedekt zijn (bakvorm invetten met boter en bestrooien met bloem kan ook). Schep het chocoladebeslag op het bakpapier en strijk de bovenkant glad. Trek ovenwanten aan en schuif het rooster in het midden van de oven.
Zet de bakvorm erop en bak de taart ongeveer 30 minuten (de bovenkant is dan stevig, maar vanbinnen blijft de taart een beetje vochtig). Haal de bakvorm met ovenwanten aan uit de oven en laat de taart een uur afkoelen.

Taart glazuren: Til de koude taart aan het bakpapier uit de vorm en keer hem voorzichtig om op een schaal. Trek het bakpapier eraf. Verbrokkel de laatste reep chocolade boven een steelpan met dikke bodem. Schenk de slagroom erbij en laat de chocolade terwijl je roert op heel laag vuur smelten.

Laat even afkoelen en schenk de gesmolten chocolade in een dun straaltje over de taart, zodat de bovenkant en zijkanten er helemaal mee bedekt worden. Strijk het glazuur als het nodig is met een spatel verder uit. Versier de taart met de bewaarde noten en andere versiersels.

Zet de taart in de koelkast zodat het glazuur hard kan worden.

Mooi!!

Af en toe neem ik mn fototoestel mee als ik ga wandelen met Cash. Soms heb je dan van die foto's die toch aardig gelukt zijn ;-))